Birinci Sınıf Öğretmeni Olmak

Katre

Lady

6198

Birinci sınıf öğretmeni olmak, "Bugün ne oynayacağız acaba?" diye gitmektir okula.

Birinci sınıf öğretmeni olmak:

Koridorda bağıra çağıra şarkı söyleyerek gezebilme özgürlüğüdür. Bir öğrenci kucağınızda, şaşkın bakışlar arasında dans edebilmektir. Öğrencileriniz tarafından her öğlen, her akşam öpücük denizine yanaklama itilmektir. Yol kenarından koparılmış bir çiçekle ifade edilen aşktır.

”Ben büyüyünce senle evlencem”de gizli sonsuz aşktır…
Burnunuzun üstüne gönül zamkı ile yapıştırılmış herhangi bir çıkartmayla amirlerinizin arasında gezebilmektir. Az veren candan çok veren maldan: Minicik beslenme çantalarından çıkan her şeyin paylaşılma sevincidir. Sizi memnun etmek için yapılan her şeyin ardından yüzünüze bakan umut dolu gözleri görebilmektir. Takdir edilen gözlerde çakan kıvılcımla yanmaktır.

Sürprizlerle dolu yeni güne uyanmaktır. Gülümsemektir, daima gülümsemek, şartlar ne olursa olsun gülümsemektir. Çuf çuf oynamaktır, okul bahçesinde, meslektaşlar garip garip bakarken belki de. Kanayan yaralara taşırmadan boyama yapmaktır, mikroplarla savaşan boya ile. Ağlamadığı için gururla gezen askeri onurlandırmaktır. En süper, mega, müthiş sıraya giren küçük ordunun komutanı olmak, ‘rahat-hazır ol’lardaki kayıtsız itaatliğe şaşmaktır.

”Hocam sizin söylemediğiniz bir şeyi yapmıyor, bir konuşsanız” görüşmeleri yapmaktır. Dünyanın en ciddi problemleri ile uğraşmaktır, küçük dünyalarının: ”Ama izinsiz aldı, kaba davranıyor, bugün benim sıramdı, defterimi çizdi…”

Röntgen çekmektir, teşhis koymaktır, tedavi etmektir: ”Karnım ağrıyoooo, ateşim mi var, çok acıyooo…”
Her haberi manşetten yayınlayan gazeteci, her haberi ana sayfadan okuyan okuyucu olmaktır: ”Bisikletimin emniyet tekerlerini çıkardık dün, gece yeni doğan kardeşim çok ağladı, yazın tatile denize gitcez, yolda ayağıma taş değdi…”

Palyaço, karagöz-hacivat, kimi gün ayı, kiminde kuş olmaktır. Beraber popo sallamak, kırıtmak, rap yapabilmek, ip atlayabilmek, sek sek oynayabilmek, bilye toplayabilmektir.

Her soruna çözüm, her soruya cevap, her derde deva olabilmektir. Öpücükle iyileşmek, yanaktan tatlı yiyebilmektir. Kolları bacakları yetiştirdiği sarmaşıklarla dolu yürüyebilen bahçıvan olabilmektir.

Her meslekten olmak, hiçbir meslekten olmamaktır belki de….
Ama öğretmen olmamaktır asla. Öğrenen olmaktır. Her yeni gün taptaze olmak, öğrenmeye hazır olmaktır. “Bugün ne oynayacağız acaba?” diye gitmektir okula. Yaratıcı olmaktır, onlar kadar olamasak da. Öğretmeye çalışmaktan başlamamaktır. Öğrenciden başlamaktır. Korlamaktır, harlamaktır var olan kıvılcımı.

Ve bunları her gün yapabilmektir. Ders değil, bunları yapamadığımız gündür asıl kayıp. Elinde kayıp aranıyor ilanları dolu bir öğretmenim tabi ben de. Ama….
‘Hayat Bilgesi’yiz biz diyorum, ben de öğreniyorum. Her öğrenmede ”Üzerinde sarı güneş, mavi gökyüzü olan, adının yeni gün olduğunu söyleyebilen.” Kayıp aranıyor ilanlarım azalıyor.
 
Tüm sayfalar yüklendi.

Bu Bilgilendirmeyi Dikkate Alın!

SohbetForumlari.NeT İyi Forumlar Diler Forumda Arama Yapmadan Gereksiz Yere Konu Açmayalım Rencide Edici Mesajlardan Ve Müstehcen Yazılarla Rencide Edici Sözler Sarfetmeyelim Gereksiz,anlamsız Mesajlar Yazarak Konuları Kirletmeyin. Aksi Durumda Süresiz Uzaklaştırılırsınız!

Konuyu Görüntüleyen Kullanıcılar (Toplam:0)

Son Makaleler

Üst